I have registered to play in the PokerStars World Blogger Championship of Online Poker! This PokerStars tournament is a No Limit Texas Hold’em event exclusive to Bloggers, you too can take part by registering on WBCOOP
Registration code: 995611
I have registered to play in the PokerStars World Blogger Championship of Online Poker! This PokerStars tournament is a No Limit Texas Hold’em event exclusive to Bloggers, you too can take part by registering on WBCOOP
Registration code: 995611
იცით რა გინდათ?!
ოცნებები არ ხდება. და ეს კარგია. ადამიანმა ყველაფერს თვითონ უნდა მიაღწიო, და შენი ქცევით უნდა დაიმსახურო.
ყველა რაღაცას მოითხოვს, ყველას რაღაცა უნდა. ზოგმა იცის, რისთვის უნდა ეს “რაღაც”. ზოგმა ეგეც არ იცის .
მაგრამ ჩემი გასარჩევი არაა ეს.
ჩემ თავს მივხედო პირველ რიგში და მერე სხვა დანარჩენი. ან არც….
იაზროვნე “რეალურად” და ნუ “ოცნებობ” .
ყველას უნდა “ბედნიერი” იყოს. რომ კითხო, გიპასუხებენ რა სჭირდებათ “ბედნიერებისთვის”. მაგრამ რომც მიიღო ის რაც გინდა, არ იყო დარწმუნებული , რომ ბედნიერად იგრძნობ თავს.
ნუ გინდათ სულ რაღაც მიუღწეველი, ნუ ხართ სულ უკმაყოფილო იმით რაც გაქვთ. კი გინდოდეთ მეტი, და იღვაწეთ მეტისთვის. მაგრამ არა სახლში უსაქმურად ჯდომით,.. არა სიტყვით , არამედ საქმით.
გინდა მეტი?! ხოდა იმოქმედე.
არ გაქვს იმის ტრაკი ? მაშინ დააყენე , და ნუ გაქვს პრეტენზიები!
და თან ვისთან გაქვს პრეტენზია?
ყველაფერი რაც “გჭირს” , შენი დამსახურებაა. ყველაფერი კარგი და ცუდი შენ ცხოვრებაში, შენი შექმნილია.
და როცა რაღაც კარგი ხდება , გისწორდება, და თვითშეფასებაც გიმღლდება, რომ შენ ასეთი “კარგი” რამ გააკეთე.
და როცა ხდება ცუდი, ეძებ ვიღაც სხვას, რომ მას “დააბრალო” , რომ მას აჰკიდო ეს ტვირთი, ადანაშაულებ სხვას.
გექმნება პრობლემა და შენ მას გაურბიხარ. არ შეგწევს ძალა, რომ მას შეეჭიდო, გირჩევნია, სადღაც ბნელ კითხეში მიაგდო, და შეიქმნა ილუზია რომ ის აღარ არსებობს, მაგრამ ის მხოლოდ დროებით არ ჩანს, შენ ვერ ხედავ . მაგრამ მოვა დრო, ამოვა მზე და გაანათებს იმ ბნელ კუთხეს, და “დავიწყებულ” პრობლემას თვალსაჩინოდ დაგანახებს, და შენ უკვე ვეღარსად გაექცევი მას. და ბევრად რთული იქნება ამ პრობლემის გადალახვა.
ცდილობ ყველაფერი მარტივად მოიშორო, ლიჟბი ” არ შეგაწუხოს” არაფერმა, მაგრამ სულ გაქცევით ვერ უშველი თავს, და რაც მეტს გარბიხარ , მეტად სუსტდები, და ბევრად მეტი პრობლემა ერთად გატყდება თავს. ყველაფერს თავისი დრო აქვს, და წყნარად , ნელ-ნელა მიყევი გზას, არსად გეჩქარება. რაც უფრო სწრაფად გარბიხარ, მით მეტი შანსია დაეცე (ეს კიდევ ცალკე თემაა, და დაცემა შეიძლება შეცდომის დაშვებასთან გავაიგივოთ, მაგრამ ეს სხვა რამეა, და დაცემას ამ შემთხვევაში სხვა დატვირთვა აქვს ) . ამიტომ, იარე დინჯად, და მყარად დადგი ფეხი მიწაზე. მაგრამ რასოდეს გაჩერდე!
განცდა როცა, ყველას ყლეზე კიდიხარ.
ძაან კარგია.
მაგრამ არა მაშინ როცა არ გინდა რომ ეკიდო . . . .
სულ ესაა
მალე იწყება უკვე, ცოტა ვნერვიულობთ, ლუდს ვსვამთ და თითქოს ადრენალინს ვგრძნობთ სისხლში.ერთმანეთს ვუყურებთ და Lucky Strike-ს ვაბოლებთ. ხმას არავინ ვიღებთ.
დიდი ხანი ვემზადებოდით ამისთვის.
ხალხის შეძახილები და ტაში მატულობს. ჩვენამდეც კი აღწევს მათი ხმა. რამდენი იქნებიან? 100,000 ? 200, 000? თუ მეტი? არადა, მენეჟერი ლაპარაკობდა ამაზე წეღან, მაგრამ არაღაფერი არ გახსოვს.არც ის Fuckin’ მენეჯერი და არც საკუთარი თავი. თოთქოს უბედნიერესი ადამიანი ხარ, და თან შიში სდევს ამ ყველაფერს.აზრები ირევა თავში, ვერც ერთ მათგანს ვერ ცემ პასუხს და თითქოს იბნევი.
ამ დროს შემოდის ვიღაც გოგო , რომელსაც პერანგზე ოთკუთხედი ლამინირბული ბარათი აქვს ჩამოკიდებული ,სადაც მისი სურათია მიმაგრებული. ყურზე მიკროფონი უკეთია და ჩვენკენ მოიწევს ….
” დ რ ო ა”…….
ავდექით ჩვენ და მივყვებით მას…ხალხის ხმა მატულობს ნელ-ნელა და ადრენალინის დონე პიკს აღწევს სისხლში.გული იმდენად სწრაფად ცემს , რომ ვეღარც კი გრძნობ მას .
უეცრად ჩერდება ის გოგო და გვიღიმის………
პირველი ნაბიჯის გადადგმისთანავე თვალის მომჭრელი შუქი ჩნდება ჩვენ თავზე და თითქმის ვერაფერს ვხედავთ.თვალი ეჩვევა ნელ-ნელა და….. უდაბნოში მდგარი 10 ათასობით ადამიანის ხელი. . . 10 ათასობით შეძახილი და მათქან წამოსული უზარმაზარი სითბო…………………….
და პირველი ფიქრი თავში : ” კარგია რომ ვარსებობ”.
